In gesprek met…Werner Cools: ‘Ik kijk positief terug op de eerste seizoenshelft’

In 013voetbal door 013voetbal0 Comments

Verslaggever E. van Hoek ging in gesprek met VOAB-trainer Werner Cools over de periode bij Sarto, de eerste seizoenshelft bij VOAB en nog veel meer….


Hoe omschrijf je de trainer Werner Cools?
Dat is meteen een lastige vraag. Trainer zijn omvat verschillende competenties. Je bent trainer, coach, organisator, tacticus, teambuilder etc. Ik probeer op deze verschillende vlakken mijn steentje bij te dragen om de spelers individueel, en het team in zijn geheel verder te brengen. Graag sta ik op de juiste momenten boven de groep maar veel liever nog tussen de jongens om de doelstellingen te bereiken. Ik probeer altijd een goede balans te vinden tussen prestatie en plezier. Spelers moeten graag komen trainen en weggaan met een voldaan gevoel. Verder vind ik de communicatie tussen trainer en spelers en staf erg belangrijk.

Je zit nu bij VOAB, je vorige club was Sarto..
Hoe heb je het daar ervaren?
Sarto is de laatste tien jaar een belangrijk deel van mijn leven geweest. Begonnen als trainer van de u17 naar de u19 om vervolgens hoofdtrainer te worden. Ik heb daar 10 fantastische jaren gehad. Op de eerste plaats ben ik blij dat Sarto mij de kans heeft gegeven om me zelf door te ontwikkelen als trainer. Niet veel clubs op dat niveau durven dat aan om een jeugdtrainer door te schuiven. Ik heb Sarto leren kennen als een warme club waar het organisatorisch goed geregeld is. Er hangt een ontspannen sfeer waar prestatie en recreatie hand in hand gaan. Samen met de spelers, begeleiding en staf hebben we mooie prestaties behaald waar ik trots op ben. Nog steeds heb ik veel contact met spelers en andere leden van Sarto en ik kom ook nog steeds graag op het mooie complex aan de Gilzerbaan.

Sarto is de grootste vereniging van Tilburg, heb je het idee dat je het maximale uit de selectie hebt gehaald?
Sarto is inderdaad een grote vereniging. Veel teams spelen echter recreatie voetbal waardoor de keuzes voor het eerste elftal nu ook niet zo groot zijn. Als ik terug kijk op de vijf jaar als hoofdtrainer ben ik zeker tevreden. Natuurlijk kan het altijd beter, mijn droom was net als mijn vader 25 jaar geleden met Sarto te promoveren naar de 1e klasse. Ondanks dat we twee keer dichtbij waren is dat niet gelukt. Drie seizoenen hebben we in de top van de 2e klasse gespeeld. Twee keer hebben we op schitterende wijze een periode behaald. De overige twee seizoenen was het knokken om in de 2e klasse te blijven. Uiteindelijk waren ook dat mooie en leerzame momenten omdat we het uiteindelijk wel flikte om erin te blijven. Door de jaren heen heb ik vergelijkbare clubs als Desk, Jeka en TSC wel zien degraderen uit deze lastige klasse waar de verschillen echt heel klein zijn. Voor mij zijn het vijf onvergetelijke jaren geweest.

Wat waren de positieve momenten bij Sarto?
Op de eerste plaats mijn relatie met de spelers. Spelers als Jordy Warnars, Vincent Krist, de gebroeders van Bladel, Gijs Quispel, Remco Terwint, Gijsje Toemen, Daniel Mallien en al die andere jongens waar ik zo lang mee heb samengewerkt. De band die je opbouwt daar kon ik ontzettend van genieten. Het stopte niet bij een training of een wedstrijd. Ik speelde zelfs nog samen met ze in de zaal. Je kent elkaar op een gegeven moment natuurlijk door en door. Verder natuurlijk de wedstrijden voor promotie, handhaving en periodetitels waren onvergetelijk.

Wat waren de negatieve/mindere momenten bij Sarto?
Wat ik jammer vond was dat ieder jaar een aantal belangrijke spelers vertrokken. Natuurlijk ook mooi dat jongens als Samir Medic, Milo Brown, Bram van Eijden en zeker ook Niek Wilborts hun kansen pakte om hogerop te gaan. Als trainer hou je de groep liever bij elkaar om verder te bouwen aan een team.

Verwijt je jezelf iets, degradatie kwam dichtbij..? Nieuwkomer Max Raeven doet het nu heel goed bij Sarto.
Nee ik verwijt me niks. Door verschillende blessures en jongens die tussentijds i.v.m. studie (Jefferson Vegas en Bram van Eijden) vertrokken kwamen we in een lastige positie. We hebben er toen alles aan gedaan om in ieder geval ons te handhaven en gelukkig lukte dat. Sarto doet het nu inderdaad heel goed. Daar ben ik blij om ! Ik gun de club en Max het beste. Een aantal ervaren jongens zijn gestopt waardoor Max door heeft moeten selecteren. Dit pakt ontzettend goed uit. Ik begrijp dat jonge jongens als Koen van Bokhoven en Nick Frits het heel goed doen. Natuurlijk blijf ik ze op de voet volgen.

Wat trof je aan bij VOAB bij je komst? Je wist dat Joran Beerens vertrok, toch een bepalende speler, met assists en doelpunten.
Bij VOAB trof ik een club aan die veel opzichten gelukkig op Sarto lijkt. Een mooi sportpark, een goede organisatie, prima jeugdopleiding en een gezellige sfeer. Het vertrek van Joran was inderdaad een tegenvaller. Vooral de klik die hij had met Stijn van Laarhoven was belangrijk in het spel van VOAB. Toch zijn er voldoende kwaliteiten in de selectie om dit op te vangen. Ik ben erg tevreden over de groep die ik nu heb. Het zijn jongens waarmee het zeer prettig samenwerken is. De sfeer is goed en er is veel voetbal-intelligentie.

De resultaten zijn wisselvallig. Hoe verklaar je dat? Werk je toe naar een vaste basis elf?
We staan op dit moment vierde. In de tweede periode staan we gedeeld eerste. De laatste 6 wedstrijden zijn we ongeslagen. Het gat naar de koplopers is wel groot met 7 punten. We hebben de ambitie om mee te doen om de prijzen daarvoor moeten we bij de eerste 3 eindigen of een periodetitel pakken. Dus nog werk aan de winkel. Ik hoor van veel trainers dat we het beste voetbal spelen. Belangrijk is dat we dat voetballend vermogen om gaan zetten in meer kansen en ook kansen zakelijker afmaken. Zowel in onze speelwijze als in trainingen zijn we hiermee bezig. De wedstrijden die we tot nu gespeeld hebben, daarvan zijn steeds zo’n 8 posities door dezelfde spelers ingevuld. Op de andere posities heb ik verschillende opties afhankelijk van vorm en tegenstander.

We gaan nu richting winterstop. Hoe kijk je terug op de eerste seizoenshelft?
Ik kijk over het algemeen positief terug op de eerste seizoenshelft. We zitten na de poulefase en de wedstrijd tegen ‘t Zand nog in de KNVB-beker in de competitie doen we nog mee voor de prijzen. Liever had ik een punt of 6 meer gehad, maar door twee onnodige nederlagen tegen FC Tilburg en VV Rijen lopen we wat achter. Mooie uitdagingen om na de winterstop door te pakken.

VOAB hoort mee te doen om de prijzen, al seizoenen lang willen ze voor een promotie gaan…Gaat trainer Werner Cools daar voor zorgen?
Dat weet je nooit. Buiten het feit dat het voetballend vermogen en de vorm er moet zijn moet het ook een beetje meezitten. We zijn wel een stabiel team, geven weinig kansen weg. Samen zijn we in staat om een prijs te pakken.

Een seizoen zonder prijzen is een mislukt seizoen voor VOAB. Hoe kijk jij daar als trainer naar?
Ik weet niet of dat per definitief zo is. Het is duidelijk dat we ambitieus zijn, maar ook realistisch. Met clubs als Cluzona, Kruisland, Sarto, Made en Rijen zijn er voldoende kapers op de kust. Het is aan ons om goed voetbal te spelen, kansen te benutten en wedstrijden te winnen, dan zien we wel waar het eindigt. De VOAB-selectie werkt er hard genoeg voor, hopelijk wordt het uitbetaald met een prijs.

Werner, ga je na dit seizoen nog door bij VOAB?
Deze week heb ik een afrondend gesprek met de technische commissie. Ik heb begrepen dat de insteek van de TC en de spelersgroep is om door te gaan. Ook ik sta daar positief tegenover. Ik heb het ontzettend goed naar mijn zin in Goirle. En ik geloof dat er nog mooie resultaten behaald kunnen worden.

 

 

Plaats een reactie