In gesprek met….Martijn van Wanrooy: ‘Ik kijk uit naar de REGIO 013-CUP voor vrouwen’

In 013voetbal, Specials door 013voetbal0 Comments

SPECIAL.


Wij als voetbalplatform zijn altijd zoekende en gedurende het seizoen bezig om te kijken, wat onze volgers boeit. Aangezien het soms lastig om altijd een interview van de week te hebben, proberen we nu consequent te werken aan de rubriek: ‘In gesprek met’.

‘In gesprek met…’ zoeken we spelers, speelsters, trainers, vrijwilligers en andere betrokkenen van een amateurclub in ‘013’ die een verhaal willen doen. Meld je aan via info@013voetbal.nl

Verslaggever E. van Hoek ging in gesprek met de huidige trainer van SC ‘t Zand vrouwen 1, Martijn van Wanrooy.



Wat voor trainer is Martijn van Wanrooy?

Ik ben een trainer die vaak een hele goede klik heeft met zijn spelersgroep. Ik ben ook oprecht geïnteresseerd wat er speelt bij spelers en vind het belangrijk dat ze echt plezier hebben in het spelletje. Qua oefenstof train ik het liefst zo ‘wedstrijd echt’ als mogelijk. Veel positiespel en kleine partij-spellen. Het ‘lezen’ van de wedstrijden en daar op inspelen is wel een sterk punt van mij.


Audacia was een prachtige dorpsclub, hoe heb je het daar ervaren?

Een dorpsclub is toch iets anders dan een stadsclub. Je hebt weinig verloop in de spelersgroep en de enige concurrentie die je hebt zijn van de lagere vriendenteams. Je merkt bij een dorpsclub ook dat voetbal niet per definitie op 1 staat bij de spelers. Of dat niveau gerelateerd is of dat het echt te maken heeft met het zijn van een dorpsclub is iets waar ik de vinger niet echt op kan leggen. Ik had bij Audacia een hele leuke groep met veel voetballend vermogen. Helaas zijn na mijn vertrek ook een aantal spelers van midden en eind 20 gestopt met selectievoetbal waardoor Hans het nu toch wat lastiger heeft. Minder ervaring en een kleinere spelersgroep.


Zijn er punten die je jezelf verwijt op de periode bij Audacia?

Ik heb bij Audacia altijd geroepen dat als wij het niveau van de dinsdag-, en donderavonden ook op zondagen halen, dat we dan voor de prijzen gaan spelen. De (oefen)wedstrijden die we op dinsdag speelden met een onder 23 -selectie of bijvoorbeeld de 013-cup waren van een leuk niveau. Dus als me iets te verwijten zou zijn dan is het de vertaling van het trainingsniveau naar de wedstrijden op zondag. Ik denk wel dat als de groep langer bij elkaar zou blijven (zoals bijvoorbeeld een Were Di, Jong Brabant of GSBW) dan valt daar op termijn echt wel iets te halen.


Wat waren de hoogtepunten bij Audacia?

Makkelijkste antwoord zou zijn: de clubavonden en de derde helft ‘haha’. Op voetbalgebied de groei die een aantal jeugdige talenten doorgemaakt hebben. Er staan nu weer een aantal jonge talenten in de selectie en dat is mooi om te blijven volgen. Wat prestaties betreft is het wel wat teleurstellend geweest. Ik had toch gehoopt om in 1 van mijn 3 jaren een periode te behalen daar en dat is niet gelukt.


Je bent nu werkzaam bij de dames van SC ‘t Zand, volg je Audacia en je vorige clubs als WDS’19 nog op de voet?

Na de uitslagen bij ons in de competitie dan is het eerste wat ik doe de uitslagen bekijken van Audacia en WDS’19. Bij beiden clubs heb ik ook nog steeds contact met wat spelers en leden van de technische staf. WDS’19 bestond 2 november liefst 100 jaar en ik ben daar toch ook weer 2 avonden op uitnodiging geweest. Overigens geldt dit niet alleen voor Audacia en WDS’19. Ik heb ook 4 mooie jaren bij Were Di gehad en veel vrienden van me voetballen daar nog altijd in het tweede en mijn schoonouders zijn daar actief achter de bar.


Hoe is het je bevallen als trainer, de overstap van de heren naar de dames?

Eigenlijk verrassend goed. Ten eerste is het niveau natuurlijk ook zeer behoorlijk. Je speelt in de landelijke klasse en voetbaltechnisch is het meer dan prima wat je ziet. Daarnaast kom je bij clubs waar je in het verleden nog niet zo heel vaak bent geweest. Het grote verschil is dat dames alle oefeningen zo goed als mogelijk proberen uit te voeren en dat ze heel erg aan zelfreflectie doen. Dat houdt je zelf ook scherp en je bent continu bezig met een verbeteringsproces. In relatie tot 4e klasse mannen is het verschil met name dat er minder fysiek is op het veld. Er wordt sneller en meer gezocht naar de voetballende oplossing.


Je had waarschijnlijk meerdere opties, na Audacia om je weg te vervolgen.

Vanwaar de keuze op de dames van SC’t Zand?

Ik ben altijd wel gecharmeerd geweest van Viola en daar ook op gesprek geweest. Helaas hebben zij een andere keuze gemaakt, wat achteraf voor mij misschien wel goed is geweest. De andere opties die ik had was met name onderkant middenmoot van de 4e klasse. Ik heb ook wel hier en daar wat gesprekken gehad, maar de klik was er voor mijn gevoel niet echt. Toen werd ik plots benaderd door ’t Zand. Mijn zoontje voetbalt al voor het 5e seizoen bij ’t Zand en ik ben dan ook geen vreemde daar. Vervolgens heb ik wel een dag na moeten denken over of het iets voor me is. Maar de sportieve uitdaging, het niveau waarop de dames acteren en de lift waarin het damesvoetbal zit, zorgde wel voor gezonde nieuwsgierigheid. Daarna is het eigenlijk gewoon heel snel gegaan. Op zaterdag benaderd, op zondag aangegeven wel interesse te hebben in een gesprek en op maandagavond zat ik al met voorzitter Toon de Kroon en coördinator Corné Schuurmans. Toon had ook hier en daar wat navraag gedaan en daar was ik eigenlijk wel heel gecharmeerd van. Vervolgens op donderdag een gesprek met de penningmeester en al direct een kennismaking met de spelersraad. Alle gesprekken waren heel erg positief en er loopt er 1 rond die ik ooit 12 jaar geleden bij LONGA al getraind heb; Marte vd Wouw. Toen zij lucht kreeg dat ik in gesprek was met ’t Zand was de reactie zo positief dat ik eigenlijk in zijn totaliteit al geen nee meer kon zeggen. Er is vanaf dag 1 een leuke klik en uiteindelijk ben ik ook nog altijd in het voetbalwereldje omdat ik het spelletje gewoon heel leuk vind.


Is de degradatie goed geweest voor de dames van SC ‘t Zand?

Ik denk het wel. Alhoewel ik vermoed dat we met deze groep in de middenmoot zouden kunnen spelen van de Topklasse, zijn we in de breedte minder sterk geworden dan vorig seizoen. Zo zijn er veel speelsters van het tweede gestopt waardoor we eigenlijk nog maar 1 selectieteam hebben voor de dames. Doordat onze MO19 op zaterdag in een standaard klasse is gaan spelen, kan ik daar ook geen spelers van ‘lenen’ wanneer wij tekort komen. Zelf zijn we een aantal ervaren speelsters kwijt geraakt waardoor we automatisch hebben moeten verjongen. Dat is zeker niet erg aangezien er voldoende potentie aanwezig is. Zonder anderen tekort te willen doen we met Nadia Kain een zeer jonge getalenteerde centrale verdediger en met Meis Bearda hebben we een 16-jarig talent over gekregen vanuit Dongen. Vanuit eigen gelederen hebben we Sanne Spijkers lopen wat echt een hele goede speelster voor op het middenveld is. Dit soort talenten in combinatie met de ervaring van Roos Havermans, Kyara Adriaansen en Marte v/d Wouw heb ik echt goud in handen voor de komende jaren. Na de winterstop krijgen we Nadia Cools er weer bij na een kruisband blessure en staat er gewoon een hele goede groep! Maar nogmaals; eigenlijk zou ik ze allemaal  oeten noemen. Ze denken allemaal in het groeien als individu en als groep.


Het gaat nu goed, wat zijn de doelstellingen dit seizoen?

De doelstelling voor dit seizoen is het behalen van nacompetitie voor promotie. Niet zozeer dat promoveren een doel is, maar we willen wel mee spelen om de prijzen. Wat dat betreft is de overwinning op Someren heel belangrijk geweest na 2 competitiewedstrijden op rij maar 1 punt behaald te hebben. De komende 2 wedstrijden spelen we tegen 2 directe concurrenten en dat worden pittige potjes. De resultaten uit die wedstrijden zullen aan het begin van de tweede seizoenshelft vertellen of we mee blijven doen of een inhaalslag dienen te maken.


Heb je als trainer nog een amateurclub waar je graag voor zou willen werken of eventueel terugkeren?

WDS’19 blijft altijd een speciaal plekje in mijn voetbalhart houden. Ik heb daar een waanzinnige tijd gehad met 2 promoties en een paar historische wedstrijden. Maar ook een club als Were Di zal altijd blijven trekken. Daar staan nu een aantal spelers in die 10 jaar geleden hun debuut bij mij hebben gemaakt. Ik heb lang het gevoel gehad ooit bij Viola te willen trainen, maar na 3x afgewezen te zijn is dat gevoel wel een stuk minder geworden. Daar zit gewoon heel veel potentie. Verder hebben we in Regio 013 gewoon hele mooie verenigingen zitten zoals een Zigo, Jong Brabant, Audacia SVSSS, Hilvaria en ga zo maar door. Zolang er sportief potentie in zit is er altijd wel een uitdaging. Maar ook nu zit ik bij een hele mooie vereniging bij ons in de regio, bij een hele talentvolle spelersgroep waar de sfeer echt heel echt goed is. Ik had er gisteren gewoon 19 op het trainingsveld terwijl de gevoelstemperatuur rond het vriespunt lag! Het plezier en het gevoel wat ik bij een spelersgroep heb dat is voor mij altijd leidraad geweest. Maar als je ziet hoe warm een grote club als ’t Zand is, dan maakt de grootte van de vereniging niet uit. Het zijn de vrijwilligers die een club maken. En wat dat betreft zit ik nu bij een vereniging waar veel mensen de handen graag uit de mouwen steken.


De REGIO 013-CUP voor vrouwen gaan we starten.

Wat vindt je ervan?

Een super initiatief! Uiteraard komt, door het niveau waarop wij acteren, er een bepaalde druk te liggen bij ons. Er wordt toch wel wat van ’t Zand verwacht en dat is ook zeker wel terecht. Doordat we maar 1 selectieteam hebben zijn er helaas speelsters die wat minder aan spelen toekomen dan anderen. De 013-cup is een ideaal platform om die meiden ook wat meer speeltijd te geven. Daarnaast kan ik dan ook wat jonge meiden vanaf de zaterdag mee laten spelen voor het vormen van de selectie van volgend seizoen. Ik heb er in elk geval heel veel zin in. Zeker als je kijkt hoe jullie dit organisatorisch geregeld hebben. Dikke complimenten daarvoor!


Plaats een reactie